دنیای این روزای من …

سلام

خیلی وقت بود که دستم به نوشتن نرفته بود ، چه برای این وبلاگ ، چه کارای نوشتاری دیگه ای که می کردم …

الان هم دستم رو به زور بند کیبورد کردم !

زیاد فکر نکردم که چی میخوام بگم ، فقط چند تا توصیه برادرانه برای فراغتتون دارم :

حتما آلبوم “دنیای این روزای من” داریوش رو بگیرید و گوش کنید ، فوق العاده اس.

کتاب ” همنوایی شبانه ارکستر چوب ها ” رو بگیرید و بخونید ، برای من که تا حالا ارزش ۳ بار خوندن رو داشته !

فیلم قیصر کیمیایی رو اگر ندیدید ببینید .

مجموعه شعر ” آینه های ناگهان” از قیصر امین پور رو به تازگی کشف کردم ! ناب بود.

در ادامه یکی از اراجیف معمول بنده :

فردا، خسته تر از امروز

آماده ی خراب شدن بر سر ما

له می شویم

و لذت می بریم و می برند

ته مانده ی سرد غذای دیشب

همه آن چه داشتیم

برای ماندن.