دنیای این روزای من …
سلام
خیلی وقت بود که دستم به نوشتن نرفته بود ، چه برای این وبلاگ ، چه کارای نوشتاری دیگه ای که می کردم …
الان هم دستم رو به زور بند کیبورد کردم !
زیاد فکر نکردم که چی میخوام بگم ، فقط چند تا توصیه برادرانه برای فراغتتون دارم :
حتما آلبوم “دنیای این روزای من” داریوش رو بگیرید و گوش کنید ، فوق العاده اس.
کتاب ” همنوایی شبانه ارکستر چوب ها ” رو بگیرید و بخونید ، برای من که تا حالا ارزش ۳ بار خوندن رو داشته !
فیلم قیصر کیمیایی رو اگر ندیدید ببینید .
مجموعه شعر ” آینه های ناگهان” از قیصر امین پور رو به تازگی کشف کردم ! ناب بود.
در ادامه یکی از اراجیف معمول بنده :
فردا، خسته تر از امروز
آماده ی خراب شدن بر سر ما
له می شویم
و لذت می بریم و می برند
ته مانده ی سرد غذای دیشب
همه آن چه داشتیم
برای ماندن.

